Ontmoet Ria

Portretfoto gemaakt door: Neetie

Camera:

  • Camera van mobiele telefoon (Samsung)
  • Spiegelreflexcamera: Canon EOS 100 D. Gekozen omdat deze qua gewicht iets lichter zou zijn.
  • Lenzen: tot nog toe alleen de bijbehorende kitlens. Samen met de camera vormt dit toch al een flink gewicht!

Wat betekent fotografie voor mij?

Fotografie laat me vooral anders naar de wereld kijken. Intenser en creatiever. In de natuur heb ik  meer oog voor detail, in de stad (architectuur) probeer ik de gebouwen iets creatiever op de foto te krijgen dan rechttoe-rechtaan, maar het moet voor mij nog wel ‘de realiteit’ zijn. En in verre landen leg ik de lat hoger, dan zou ik het liefst straatportretten willen maken die niet zouden misstaan in de National Geographic, maar dat is een utopie uiteraard.

Sterker nog: doordat het niveau van NG nooit of te nimmer haalbaar is, gooi ik de pet er een beetje naar. Vooral op de automatische stand. De uitdaging is om iets meer aan de techniek te werken.

Thema’s en onderwerpen:

  • Ik ben in verschillende landen geweest, waar ik vaak mensen heb gefotografeerd. Toen nog zonder spiegelreflex, maar wel met een toestel met een zoomlensje. Zo kun je soms toch van een afstand mooie foto’s maken van mensen. Helaas vind ik de Canon te zwaar om mee te nemen op vakantie, zeker als daar nog een telelens bij zou komen (althans bij een reis zonder eigen vervoer). Misschien moet ik op reis toch teruggrijpen op het fijne analoge cameraatje dat ik eerder gebruikte (en nog in de kast ligt). Filmrolletjes zijn weer verkrijgbaar!
  • Straatfotografie/Reportagefotografie. Ligt voor mij een beetje in het verlengde van de reisfotografie. Je verwondering vastleggen. Ik ben hierin een ‘beginner met schroom’.
  • Moderne architectuur. Daar had ik niet zoveel mee, qua fotografieonderwerp, maar door de fotosoos-excursie in Rotterdam met Amresh ben ik met andere ogen gaan kijken naar de architectuur die ik tegenkom.

Wat ik anderen kan leren:

  • Contact maken met je onderwerp. Op reis fotografeer ik graag van een afstandje, maar ik vraag ook vaak ‘met handen en voeten’ toestemming voor een foto. Soms gaan mensen dan echt poseren, maar andere keren kan het een mooi portret opleveren.